زنبور‌های مرگبار خلیج‌فارس | چگونه تاکتیک حمله زنبوری، تنگه هرمز را مسدود می‌کند؟ + اینفوگرافی

به گزارش شهرآرانیوز، تنگه هرمز به‌عنوان شاهراه حیاتی تأمین نفت جهان، ۵۶ روز است که در محاصره کامل قوای دریایی ایران قرار دارد. در این مدت، اگرچه ارتش‌های متجاوز از سنگین‌ترین تجهیزات و تسلیحات رزم دریایی برخوردارند و تلاش‌های زیادی هم انجام شده تا این محاصره درهم شکسته شود، اما همه حملات ناکام بوده است. راز حفظ این محاصره موفق، راهبرد مرموز و مرگباری است که همچنان ناوگروه‌های افسانه‌ای ارتش ایالات متحده را آواره دریا‌های آزاد نگه داشته است؛ تاکتیکی که در الگو‌های علوم نظامی با عنوان «حمله زنبوری» شناخته می‌شود.

غول‌های آمریکایی پشت دیوار هرمز

همین الان که درحال مطالعه این گزارش هستید، بزرگترین بازوی عملیات دریایی ارتش آمریکا شامل ۱۷ کشتی جنگی در منطقه عملیاتی سنتکام مستقر هستند. ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن و سه ناوشکن تهاجمی کلاس آرلی برک (Arleigh Burke) که مجهز به موشک‌های کروز تاماهاک هستند، ناو‌های هواپیمابر «روزولت»، «مک‌فال» و «میتشر» در سواحل مدیترانه، ناو هواپیمابر «جرالد آر فورد» با دو رزم‌ناو (Cruisers) اسکورت، ناوشکن موشک‌انداز «دلبرت دی‌بلک»، سه ناو تهاجمی آبی‌خاکی از کلاس واسپ (Wassp) در بحرین، دو رزم‌ناو موشک‌انداز در سواحل پایگاه Souda Bay در یونان و ناوشکن رادارگریز پیشرفته زاموالت در دریای سرخ. چهارمین ناو هواپیمابر ایالات متحده یعنی جورج بوش نیز در آینده نزدیک به منطقه می‌رسد.

این گروه عملیاتی که درمجموع بیش از ۷۴ میلیارد دلار (معادل با ۷ سال بودجه نظامی ایران) قیمت دارند، در مجموع قدرت آتشی در دریا ایجاد می‌کنند که با اختلاف از هر ناوگان دریایی در منطقه آسیا بزرگتر است. تمرکز فعالیت این گروه نیز بر بازگشایی تنگه هرمز است؛ تلاشی که پس از ۵۰ روز به‌صورت رسمی با شکست مواجه شد و حالا در هدف‌گذاری حداقلی کاخ سفید بر ایجاد یک حلقه محاصره دریایی متمرکز شده است.

واضح است نه‌تنها ایران بلکه هیچ کشوری درحال حاضر نمی‌تواند با چنین ناوگانی به‌صورت مستقیم مقابله کند. این حقیقتی است که از حدود ۴۰ سال قبل به‌درستی در نیرو‌های مسلح ایران درک شد و براساس آن، راهبرد جدید و متفاوتی در دستورکار قرار گرفت. ایران تلاش کرد به‌جای صرف میلیارد‌ها دلار هزینه که از توان اقتصادی کشور خارج بود، ابزاری در دریا برای خود بسازد که ناوگروه‌های افسانه‌ای ایالات متحده را از مدار مأموریت خارج کنند. ناوگان متفاوت ایران در جنگ نامتقارن، انبوهی از قایق‌های تندرو با سرعت‌های سرسام‌آور هستند که به انواع تسلیحات رزم دریایی مسلح بوده و براساس تاکتیک حمله گروهی (Swarm Attack)، اهداف خود را گیج و سردرگم کرده و مورداصابت قرار می‌دهند.

زنبور‌های سرخ خلیج‌فارس

درحال حاضر، شناور‌های مهاجم ایران که در اندیشکده‌های نظامی از آنها با عنوان زنبور‌های سرخ خلیج فارس یاد می‌شود، با ویژگی‌های متفاوت و در کلاس‌های مختلفی فعالیت می‌کنند. هر دسته تهاجمی متشکل از ۱۰ تا ۴۰ قایق تندرو است که در دل غار‌های رسوخ‌ناپذیر و پنهان در سواحل ایران و جزایر منطقه استقرار دارند. هر قایق نیز سلاح ویژه خود را دارد و می‌تواند در برد مخصوصی عملیات انجام دهد. ترسناک‌بودن این زنبور‌های سرخ تنها در صورتی بهتر درک می‌شود که بدانیم تمام این دسته‌های شناوری در محدوده جغرافیایی بسیارکوچکی در شعاعی کمتر از شش مایل دریایی عملیات می‌کنند.

شناور عاشورا: این قایق با طراحی بدنه ارتقایافته نسبت به نسل‌های قبل، سرعتی تا ۱۶۶ کیلومتر بر ساعت دارد و می‌تواند تسلیحات متنوعی را با برد‌های مختلف استفاده کند. عاشورا همچنین به دو فروند اژدر مجهز شده که قدرت رزمی آن را در عملیات‌های تهاجمی افزایش می‌دهد.

شناور ذوالفقار (۲): این قایق با وزن ۱۳ هزار کیلوگرم می‌تواند با قدرت خارق‌العاده موتور خود با سرعتی بیش از ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت حرکت کند. ذوالفقار مجهز به دو موشک کروز کوثر با برد ۲۵ کیلومتر، تیربار‌های ۲۳ میلی‌متری و راکت‌های ۱۲۲ میلی‌متری است.

شناور سراج: این قایق تندروی تهاجمی، بنده‌ای از جنس فایبرگلاس دارد و مجهز به امکانات بومی مخابراتی و ناوبری الکترونیکی است. سراج می‌تواند همزمان با دستیابی به سرعت ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت، از تسلیحات متنوع خود شامل راکت‌انداز کاتیوشا و تیربار ۱۲.۷ میلی‌متری دوشکا استفاده کند.

شناور ذوالجناح: این قایق با طول حدود ۱۶ و عرض ۴ متر می‌تواند با سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت حرکت کند. ذوالجناح، نسخه اژدرافکن قایق ذوالفقار است که علاوه بر دو تیربار ۲۳ میلی‌متری و راکت‌انداز ۱۲۲ میلی‌متری، می‌تواند در پهنه‌ای به وسعت ۵۱۴ کیلومترمربع با دشمن درگیر شود.

شناور یامهدی (عج): این قایق با طول حدود ۱۲ و عرض ۳ متر به دو موتور ۶۶۰ اسب بخاری مجهز شده که شناور را به سرعت ۵۰ گره دریایی (۹۲.۵ کیلومتر بر ساعت) می‌رسانند. یامهدی (عج) یک شناور بدون سرنشین پرسرعت است که مجهز به حسگر‌های پیشرفته، سه مقر پرتاب راکت و سیستم هدایت از راه دور بوده و با بدنه کامپوزیتی خود برای رادار‌ها تقریباً نامرئی می‌شود.

شناور آذرخش: این قایق موشک‌انداز با طول ۲۳ و عرض ۴ متر، بزرگترین قایق تندروی ایران محسوب می‌شود. با این حال، آذرخش نیز می‌تواند با سرعت ۵۰ گره دریایی حرکت کرده و همزمان از انواع تسلیحات خود شامل تیربار سنگین، توپ تک‌لول در جلو و راکت‌انداز ۱۶ لوله بر بالای کابین استفاده کند.

شناور حیدر ۱۱۰: این قایق با طول ۱۴ و عرض ۴ متر، سریع‌ترین شناور نظامی جهان است و می‌تواند با سرعت ۲۱۵ کیلومتر بر ساعت حرکت کند. حیدر ۱۱۰ به دو موشک کروز با برد متوسط مجهز است و برای دسته خود، قدرت بازدارندگی و ابتکار عمل بسیارزیادی ایجاد می‌کند.

شناور طارق: این قایق با طول ۱۵ و عرض ۳ متر، از آلیاژ غیرقابل رهگیری برخوردار است و حداقل سرعت آن به ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. طارق توانایی شلیک موشک‌های کروز و موشک‌های دوش‌پرتاب دفاع هوایی را دارد و بر همین اساس، کابوس بالگرد‌ها و پهپاد‌های متجاوز محسوب می‌شود.

اشباع آتش در جهنم هرمز

برخی از این قایق‌ها به تیربار‌های سنگین با برد حدود دو کیلومتر مجهز هستند، دسته‌ای دیگر، راکت‌انداز‌های چندگانه با برد ۸ کیلومتر دارند. قایق‌هایی از موشک‌های ضدکشتی با برد ۱۰۰ کیلومتر استفاده می‌کنند. تعدادی می‌توانند اژدر‌های سبک با برد ۱۰ کیلومتر شلیک کنند. اکثر آنها نیز به‌گونه‌ای توسعه یافته‌اند که سکوی پرتاب پهپاد‌های تهاجمی با برد ۵۰ کیلومتر در آنها تعبیه شده و امکان مین‌گذاری دریایی و به‌کارگیری شناور‌های انتحاری هدایت‌پذیر (شهپاد) را دارند.

هدف نهایی برای این شناور‌های سریع، صرفاً انهدام کشتی‌های جنگی نیست بلکه حملات مستمر و همه‌جانبه‌ای است که در اصطلاح نظامی به آن «اشباع پدافندی» گفته می‌شود. دلیل اجرای این راهبرد آن است که یک ناوشکن می‌تواند با تعداد محدودی از اهداف به‌صورت همزمان درگیر شود و حتی اگر در انتها خود هدف قرار نگیرد، مأموریت حفاظت از کشتی‌های تجاری آن‌هم به‌صورت همزمان برایش غیرممکن خواهد شد. اصابت موفق یک کشتی تجاری هم یعنی ناامنی کامل در مهم‌ترین شاهراه تجارت انرژی در جهان.

در ادامه حتما ببینید ویدئو | پایش پهپادی تنگه هرمز و تسلط کامل نیروهای مسلح بر ترددها